Darde seumeravendkoier is gehouden op zaterdag 14 augustus 2010.

 

Het begint al een beetje traditie te worden in Nij Altoenae en e.o. om een seumeravondkoier te houden. Dit jaar hebben Joca Heida en Trees Stornebrink de wandeltocht georganiseerd.

15 personen hadden zich opgegeven voor 25 km lange tocht door het Bildtse Land. De organisators wilden waarschijnlijk de blik van de deelnemers ook een beetje verbreden, want de tocht ging deze keer de gemeentegrenzen overschrijden.

Om 16.00 uur verzamelden de deelnemers zich op het kruispunt Oudebildtdijk/Stadhoudersweg. De organisators wilden meteen de financiele bijdrage voor de tocht incasseren om wanbetaling achteraf te voorkomen. Alle deelnemers voldeden aan deze verplichting, al was het voor de deelnemers nog een grote vraag of de financiele bijdrage wel in verhouding zou staan tot het deelnemen aan de wandeltocht.

Vanaf de start ging het in oostelijke richting naar het restaurant in de Oosthoek. Er is dan al met al alweer vijf kilometer gelopen, dus de deelnemers rekenen op een lekkere versnapering. De organisators zijn echter onverbiddelijk, alleen een sanitaire stop en daarna meteen weer verder. Op de grens tussen de gemeente Het Bildt en het oude Barradeel, toch gelukkig tijd voor een versnapering.

De cateraars Arjen van Schepen en Peter Stornebrink brengen melk, karnemelk, sinaasappelsap en een fruithapje. De deelnemers genieten van al dit lekkers. Na deze verrukkelijke onderbreking gaan de deelnemers weer op pad voor het vervolg van de tocht. De tocht gaat verder langs allerlei kleine wandelpaden, waar de meeste deelnemers nog nooit van gehoord hadden, laat staan gezien. Langs de route zijn helaas geen dixi's geplaatst, waardoor enige deelnemers hun behoefte wel op een zeer primitieve wijze moesten doen. Ook nu geen probleem, de dames gingen in de sanitaire zithouding en de heren stonden er omheen om te voorkomen dat een toevallige voorbijganger zicht kreeg op lichaamsdelen, die men normaal gesproken niet toont aan voorbijgangers. De heren hebben bij het afschermen hun gelaat natuurlijk afgewend van de deelnemers in zithouding.

Hoewel het genieten is van de wuivende rietkragen, het rijpe graan en het dreigende wolkendek, beginnen de minder getrainde deelnemers na tien kilometer hun gewrichten te voelen en begint ook hier en daar blaarvorming op te treden. Maar gelukkig geen uitvallers en zonder al te grote problemen wordt Theeschenkerij Wier bereikt.

 

De koffie smaakt heerlijk en gelukkig geven de organisators de deelnemers ietsje meer tijd om te rusten. Maar voordat de deelnemers helemaal indutten, wordt het tweede deel van de tocht ingezet. Nog een paar deelnemers voegen zich bij de groep, waarbij natuurlijk ook onze trouwe deelnemer Fedde. Deze viervoeter sprint geregeld vooruit en komt dan met nog hogere snelheid weer terug. Al met al legt Fedde de tocht in kilometers waarschijnlijk wel zo'n twee keer af.

Via Berltsum gaat het richting St. Annaparochie. In het Henk Hornstra parkje met het uitzicht op het kantoor van Wonen Noordwest Friesland kunnen de deelnemers voor de tweede keer genieten van allerlei lekkere koekjes en fris. Het idee komt op van de volgende avendkoier een twee daagse tocht te maken met een overnachting in het prachtige kantoor van WonenNWFr.

Opnieuw hebben de cateraars Arjen en Peter hun best gedaan om de deelnemers te verwennen. Na de lekkere versnaperingen wordt volle goede moed de laatste etappe van de tocht ingezet. Langs wat leuke wandelpaden wordt St. Annaparochie gepasseerd en gaat de tocht weer richting Oudebildtdijk. De deelnemers bereiken de finisch op de Oudebildtdijk en nemen afscheid van elkaar in de veronderstelling dat dit het einde is van een prachtige avendkoier.

De organisators hebben echter nog een leuke verrassing in petto. In de prachtige tuin van de familie Stornebrink staan zitjes en brandt de vuurkorf. Er wordt nog even heel gezellig nagepraat en dat er natuurlijk een vervolg moet komen. Fedde heeft ook genoten van de tocht en ligt rustig te slapen onder de bomen. De vuurkorf is al bijna uit........ tijd op te stappen. Oei, wat doen de spieren nu zeer.

Moe van de wandeltocht en misschien ook wel beetje van de nazit gaat iedereen huiswaarts.

Een pluim voor de organisators! Reageren?

...

 

terug